Wesoła Kraina Rehabilitacja Dzieci

Integracja sensoryczna

Integracja sensoryczna to proces neurologiczny organizujący wrażenia płynące ze wszystkich zmysłów w taki sposób aby mogły być użyte do celowego działania. W procesie tym informacje otrzymane ze zmysłów mózg segreguje, rozpoznaje, interpretuje, łączy ze sobą i wcześniejszymi doświadczeniami odpowiadając na wymagania płynące ze środowiska.
Metoda integracji sensorycznej jest przeznaczona dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym o prawidłowym rozwoju, które doświadczają problemów w codziennym funkcjonowaniu.

Adresatami metody są także dzieci :

  • z mózgowym porażeniem dziecięcym
  • niedowidzące
  • niedosłyszące
  • z alkoholowym zespołem płodowym (FAS)
  • z autyzmem
  • cierpiące na schorzenia o podłożu genetycznym
  • z niepełnosprawnością intelektualną
  • z innymi sprzężonymi zaburzeniami

Terapia integracji sensorycznej ma postać „naukowej zabawy”, w której dziecko np. huśtając się na platformie, tocząc się w beczce, balansując na kołysce, jeżdżąc na deskorolce bawi się i uczy jednocześnie. Głównym zadaniem tej terapii jest dostarczenie kontrolowanej ilości bodźców sensorycznych poprzez różnorodne ćwiczenia. Terapia SI nie jest uczeniem konkretnych umiejętności (np. jazda na rowerze, pisanie, czytanie), ale usprawnianiem pracy systemów sensorycznych i procesów układu nerwowego, które są bazą do rozwoju tych umiejętności. W toku pracy tą metodą terapeuta stymuluje zmysły dziecka oraz usprawnia takie zakresy, jak np.: motoryka mała, motoryka duża, koordynacja wzrokowo-ruchowa.

Wybrane objawy zaburzeń świadczące o trudnościach z przetwarzaniem bodźców zmysłowych.

Objawy u dziecka:

  • jest niespokojne płaczliwe, ma kłopoty z zaśnięciem
  • ma trudności z samodzielnym piciem, żuciem i przełykaniem
  • źle toleruje wykonywanie przy nim czynności pielęgnacyjnych i higienicznych
  • ma słabą równowagę
  • jest nadruchliwe
  • trudno się koncentruje
  • z trudem opanowuje umiejętności ruchowe
  • jest wyjątkowo wrażliwy na bodźce (np. zatyka uszy, gdy słyszy jakiś dźwięk)
  • ma obniżoną wrażliwość na bodźce ( np. nie zwraca uwagi na zimno, ból)
  • niechętnie dotyka zabawek i innych przedmiotów
  • ma nienaturalny lęk przed wysokością
  • ma trudności z naśladowaniem ruchu
  • podczas zajęć stolikowych podpiera głowę
  • ma słabą koordynację ruchową ( np. słabo wycina, rysuje)